Je hebt het niet van mij, maar…

Na de onthullende kijk op de internationale media die hij ons gaf in zijn boek ‘Het zijn net mensen’, gunt journalist Joris Luijendijk ons nu een kijkje in de keuken van politiek Den Haag. Als antropoloog analyseert hij de vier stammen die zich onder de Haagse kaasstolp bevinden: de politici, journalisten, voorlichters en lobbyisten. Deze groepen zijn zo met elkaar verstrengeld, dat van onafhankelijkheid geen sprake kan zijn. Luijendijk trok een maand met hen op en doet in zijn boekje Je hebt het niet van mij, maar… verslag.

Zo hebben lobbyisten vrije toegang tot de Kamerleden, gebruiken politici journalisten om zichzelf in de media te profileren, chanteren de persvoorlichters de journalisten en misbruiken de grote talkshows politici om hun kijkcijfers op te krikken. Van ‘spontaan’ nieuws is geen sprake. Politiek nieuws wordt vergaard op basis van uitruilrelaties, package-deals en profileringsdrang. Wie het boekje van Luijendijk heeft gelezen, kijkt opnieuw met andere ogen naar het Journaal, Nieuwsuur en Pauw & Witteman.

Luijendijk gaat verder met zijn onderzoek. De komende maanden zal hij met een klein team van NRC Next de ingewikkelde relaties tussen de bovenbeschreven groepen proberen transparant te maken. Daarnaast zou hij graag de wordingsgeschiedenis van een wet analyseren. Hoe is de wet tot stand gekomen en wie heeft daarop invloed gehad?

Als ik Luijendijk een suggestie van de hand mag doen, zou ik hem adviseren de totstandkoming van het duurzame energiebeleid te analyseren. Hij heeft daarmee immers affiniteit? Als er ergens een sector is waar de belangen enorm zijn, dan de energiesector. Ik ben erg benieuwd naar het antwoord op vragen als:

Hoe komt een regeling als de SDE+ of het duurzame energiebeleid in het algemeen tot stand?
Welke partijen hebben daarop invloed gehad?
Welke rol spelen de gevestigde energiebedrijven en de milieuorganisaties?
Op welke manier speelt de politieke voorkeur van minister Verhagen zelf hierin een rol?
Waar zit de macht: bij de ambtelijke organisatie of bij de minister?

De reden waarom het energiebeleid in Nederland niet van de grond komt, zou een oorzaak kunnen hebben in het feit dat de verantwoordelijke minister geen vakministers met specifiek inhoudelijke kennis zijn (geweest). De urgentie van een energietransitie lijkt pas door te dringen als er voldoende inhoudelijke dossierkennis aanwezig is.

Maar de belangrijkste vraag die overblijft na het lezen van dit verslag, is de vraag naar integriteit. Hoe blijf je integer in Den Haag? Een onmogelijke opgave?

Joris Luijendijk, Je hebt het niet van mij, maar …, Uitgeverij Podium 2010

Reageren kan op deze pagina of op www.twitter.com/HenriBontenbal

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: