De reactie die niet in de Volkskrant kwam

Gisteren heb ik een korte reactie op de column van Martin Sommer van zaterdag opgestuurd naar de Volkskrant. De Volkskrant wilde deze kritiek op haar vaste columnist helaas niet plaatsen. Daarom plaats ik ‘m hieronder. Voor een uitgebreidere reactie, kijk hier.

– – – – – – – – – – – – – – – –

Sommer slaat de plank mis

Columnist Martin Sommer heeft een hekel aan windenergie en het energieakkoord. Dat laat hij steeds weer merken. Dat mag natuurlijk, maar zijn argumenten snijden weinig hout.

Niemand zal ontkennen dat de transitie naar een duurzame energievoorziening geld kost. In de hele wereld wordt echter de overstap van fossiele energie naar duurzame energie gemaakt. China, Amerika, Duitsland, Engeland, Denemarken: zij investeren alle stevig in windenergie en zonne-energie. Deze transitie is niet gratis, maar wel noodzakelijk. Nicholas Stern zei ooit: “Climate change is a result of the greatest market failure that the world has seen.” Voor fossiele energie wordt een hoge prijs betaald, die nu niet op de energierekening terug te vinden is.

In zijn column ‘Het energiekkoord is dood’ van afgelopen zaterdag kijkt Sommer alleen naar de kosten van duurzame energie. De stimulering van windenergie op zee met 18 miljard euro vindt hij onverantwoord. Doordat elektriciteit goedkoper is geworden, is het Energieakkoord nu al dood, meent hij. Op een zonnige en winderige dag produceren windturbines en zonnepanelen immers al zoveel schone elektriciteit dat daardoor de prijs van deze elektriciteit naar nul gaat. “Maar als de elektriciteitsprijs instort, wordt windenergie duurder en kloppen de sommen van het Energieakkoord niet meer”, schrijft hij.

Wie zo’n bewering doet, moet tenminste het instituut dat deze sommen heeft gemaakt (ECN), raadplegen. ECN meldde namelijk onlangs in deze krant dat zij verwacht dat de subsidie voor windenergie op zee ergens tussen de 9 en 18 miljard euro bedraagt, maar eerder 9 dan 18 miljard euro. De 18 miljard is dus het bedrag dat de overheid in het meest negatieve scenario moet uitkeren. Het bedrag wordt daarnaast uitgesmeerd over een periode tot 2038.

Inherent aan de huidige subsidiesystematiek is dat bij een lagere elektriciteitsprijs op de elektriciteitsmarkt windturbines een hogere subsidie krijgen. Deze subsidiesystematiek dateert echter al van vóór het Energieakkoord en geldt voor alle energietechnologieën. Dus ook voor zonne-energie en waterkracht. Het is dus onjuist om windenergie en het energieakkoord daarvan de schuld te geven. Windenergie op land is trouwens één van de goedkoopste vormen van duurzame elektriciteitsopwekking.

Veel relevanter dan de elektriciteitsprijs op een bepaald moment van een winderige dag is het effect van zonne- en windenergie op de jaargemiddelde elektriciteitsprijs. Omdat de subsidies voor duurzame energie over een periode van vijftien jaar worden uitgekeerd, moet je daarnaast naar de verwachte elektriciteitsprijs over deze hele periode kijken. De prijs van elektriciteit is op dit moment inderdaad lager door de lage prijs van kolen, maar in 2017 zal de stroomprijs naar verwachting weer stijgen.

Sommer verwijst naar The Economist, waarin gesuggereerd wordt om vanwege de lage olieprijs alle subsidies op energie nog eens tegen het licht te houden. Maar The Economist heeft het expliciet over subsidies op fossiele energie en adviseert om deze subsidies op fossiele brandstoffen af te bouwen. Hij verwijst ook naar de studies van het CPB over windenergie, maar meldt niet dat onderzoek van SEO aangeeft dat windparken op een zee Nederland tussen de 1,2 en 12,3 miljard euro opleveren.

Helemaal bont maakt Sommer het als hij over de extra kosten voor huishoudens schrijft: “Een bedrag van 500 euro extra per jaar per gezin doet de ronde.” Schrijft Sommer zijn columns op basis van informatie die ‘de ronde doet’?

Op het energieakkoord is terechte kritiek mogelijk. Ook voorstanders van duurzame energie uiten deze kritiek. Maar Sommer lijkt alleen geïnteresseerd te zijn in het verdacht maken van windenergie en het energieakkoord. De ombudsvrouw van de Volkskrant schreef onlangs: “Alle meningen zijn welkom, mits de feitelijke argumentatie klopt.” Dit criterium zou ook voor de columns van Martin Sommer moeten gelden. Helaas is de feitelijke argumentatie van Sommer zeer zwak.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: