Max Pam neemt het op voor Martin Sommer

Columnist Max Pam neemt het vandaag in zijn column in de Volkskrant op voor zijn collega-columnist Martin Sommer. Hij wil hem een hart onder de riem steken, omdat Sommer het op Twitter soms nogal te verduren krijgt. Dat Pam zijn collega een hart onder de riem wil steken is prijzenswaardig. Maar of hij hem daarmee echt een dienst bewijst, is maar de vraag.

Ik voel me door de column van Max Pam aangesproken, omdat ik regelmatig kritiek heb geuit op de columns van Martin Sommer die over energie gingen. Ik vind echter dat Max Pam de situatie verkeerd taxeert. Pam stelt dat Sommer ‘onder druk staat’ vanwege zijn afwijkende standpunten. Hij noemt vervolgens drie bezwaren die genoemd zouden worden tegen de columns van Sommer. De eerste is dat hij ‘rechts’ is en dat dit voor sommigen al voldoende zou zijn om bezwaar te maken. Ten tweede wordt het bezwaar geuit dat Sommer geen kennis van zaken heeft. Maar dat is slechts een retorische truc om je tegenstander zwart te maken, meent Pam. Ten derde wordt gezegd dat de columns van Sommer feitenvrij zijn. Maar een column moet juist feitenvrij zijn, meent Pam. Het gaat immers om de mening van de columnist? Vervolgens noemt Pam mensen die de hoofdredactie van de Volkskrant aanspreken op de columns van Sommer ‘de miezerigste mensensoort dat er bestaat’, ‘misselijke individuen’.

Waarom ben ik het vaak oneens met de columns van Sommer? Omdat Sommer een ‘rechtse’ mening verkondigt? Dat is geenszins het geval. Ik beken mijzelf namelijk niet tot het linkse deel van het politieke spectrum. Ik ben het vaak oneens met linkse politici. Neem het onderwerp milieu en duurzaamheid. Ik deel met linkse politici de wens om stevig en ambitieus klimaatbeleid te voeren en fors in te zetten op duurzame energie. Maar ik ben het lang niet altijd eens met de maatregelen en instrumenten die zij vervolgens propageren. Het debat over energie en klimaat is juist gebaat bij verschillende visies op deze vraagstukken.

Maar dan moeten de feiten die je als columnist presenteert, wel kloppen. En dat is nu juist het punt. Dat Pam meent dat een column feitenvrij moet zijn, is een vreemde visie. Hoe wil je een column schrijven zonder op z’n minst een paar feiten te presenteren? In een column geeft een columnist zijn visie op een bepaalde kwestie. Zijn visie is een interpretatie van een aantal feiten en daarin komt ook zijn ideologie, levensbeschouwing of maatschappijvisie terug. Maar over de feiten zelf kun je het moeilijk met elkaar oneens zijn, of zou je het niet oneens mogen zijn.

Je kunt als columnist dus schrijven dat je windmolens lelijk vindt en zonnepanelen mooi. Dat mag. Niks mis mee, behalve dat sommige lezers het niet met je eens zullen zijn. Smaken verschillen. Het wordt pas problematisch als je als columnist gaat beweren dat windmolens meestal oranje zijn, terwijl ze in werkelijkheid meestal wit zijn. Dan begeef je je in het domein van de feiten en dan moet je zorgen dat die feiten kloppen. Dat is precies mijn bezwaar tegen sommige columns van Sommer: hij heeft de feiten vaak niet op orde. (Ik kan alleen iets zeggen over zijn columns over energie. Ik ben geen expert in de andere onderwerpen die hij aansnijdt. Daar mogen anderen over oordelen.)

Wanneer ik alleen zou roepen dat hij geen verstand van zaken had, maar niet de moeite neem dit te onderbouwen, dan zou er inderdaad sprake kunnen zijn van een retorische truc om je tegenstander zwart te maken. Wat ik echter in mijn blogs heb gedaan, is juist proberen aan te tonen dat het aan de weergave van de feiten schort. Ik heb daarnaast ook een opinieartikel naar de Volkskrant gestuurd waarin ik reageer op Sommer. Deze opinie is echter geweigerd. Ik vind niet dat de Volkskrant de columns van Sommer geen plek meer moet geven. Ik vind vooral dat Sommer ervoor moet zorgen dat de feiten kloppen. Als die kloppen, mag hij schrijven wat hij wil.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: